எதுவுமில்லையோ...























சில வேளைகளில் எல்லாமே காலியானது போன்ற உணர்வு.
அறிவு, அன்பு அனைத்தும்.
நிறைய போய்விட்டதோ என்ற சந்தேகம்.
வெறுமையான ஓர் சூன்யத்தில் நிற்பது போன்ற ஒரு தோற்றம்.
மாயம்.
நிஜத்தில் எல்லாமிருந்தும் ஒன்றுமில்லாதது போன்ற ஓர் உணர்ச்சி.
குட்டி நாயாட்டம் மனசு மழையில் நனைகின்றது.
நானே மழையாய், நாய்க்குட்டியாய் மார்போடணைக்கும் தாயாய்.
வெறுமைக்குள்ளும் காட்டாற்று மழை.
அறிவிப்பற்ற சூறாவளிகள், ஆழம் பார்க்கும் சுனாமிகள்.
இந்த வெறுமை தவமும் ஒருவிதத்தில் நல்லதுதான். இல்லையேல் பீரிட்டெழும்பும் எரிமலைக்குழம்பாய் உருகியோடி எரிந்திருப்பேன்.
எரித்திருப்பேன்.
மாலை நேர மயக்கமாய் ஞாபகங்களை
கைப்பைக்குள் திணித்துக்கொள்கின்றேன்.
மேஜை மீது வைத்துவிட்டு ஒரு கோப்பை குழம்பியோடு குதூகலித்து விட்டு திரும்பி வந்தால்...
கைப்பை ஞாபகங்கள் காணமற் போயிருக்கும்.
இருக்கட்டும், நாளைகளில் திரும்பவும்
தோளில் சுமந்து கொள்ளலாம்.
வெறுமையென்பது முற்றிலும் காலியான உணர்வன்று.
நிரம்பி வழிபவைகளின் மௌனம்.
மௌனங்கள் பேசுவதில்லை என்று எந்த மஹானும் போதிக்கவியலாது.
வெறுமையென்பது வெறுங்கையன்று.
வேங்கைத்தூக்கம்.
கானக கர்ஜனை.
சில வேளைகளில் அவை கேட்க்கப்படுவதில்லை.
அவ்வளவே!
A Gladys Stephen lioness roar.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

என் முதல் கவிதை

ஆலயத்தினுள், கணீரென்ற குரல் ‘சத்தாய் நிஷ்க்களமாய்’ சுவர்களில் பட்டுத்தெரித்தது.... குரலின் சொந்தக்காரனை தேடியது கண்கள்... பாடிக்கொண்டே பீடத்தின் முன் நின்றான் வெள்ளையங்கியினுள் என் தமிழன்... திருத்திய சிகை, சுருண்ட முடி, நேர்த்தியான புருவம், அடர்த்தியான மீசை, காதல் வழியும் கண்கள், செதுக்கிய மூக்கு, திறந்த செவிகள், உண்மையை உரைக்கும் உதடுகள். தமிழ் இத்தனை அழகா! என புரியவைத்த அழகன். சிந்தனையில் தெளிவு, வாயின் வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. கருத்து சுதந்திரம் தற்ப்போது புரிந்தது. தோற்றத்தில் கம்பீரம் எப்போதும் தொடர்ந்தது. நிற்கும் போதும், நடக்கும் போதும், அமரும் போதும், பேசும் போதும். வெள்ளை நிறம் உன்னால் சிறப்பு பெற்றது. கருத்தும், சிந்தனையும் ஒவ்வொன்றும் அழகு, உன்னைப்போலவே. பேச்சினால் கூட்டத்தைக்கட்டுப்படுத்துவதை படித்திருக்கிறேன். ஆனால், தற்போது அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். தோற்றத்திலும் பேச்சிலும் வசீகரம், இரண்டும் ஒரு சேர அமைவது அரிது. அரிதிலும் அரிதானவன் நீ. பாடும்போது பரலோகத்திற்கு ஏணி வைத்து அழைத்து சென்றது உன் குரல்.... மன்றாடும் போது இதயத்தை உருக வைத்தது உன...
Read more

கொஞ்சம் தனியா விடுங்களேன் என்னை (Leave me alone..)

😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞 ஆறு நாட்களுக்கு முன்பே அனிலின் ஆனந்தம் பறி போயிருந்தது. தன் நான்கு மாத குழந்தையை நிமோனியாவுக்கு பறி கொடுத்துவிட்டு துக்கிக்கக்கூட வழியில...
Read more

உனக்காயொரு காலை.

காலையில் கண் விழி கண்களில் விண்ணொளி கண்டிடு,  நின்றிடு நீ. வரம் தேடிடு நாடிடு தெய்வதம் கொண்டிடு, கொண்டிரு நீ. வந்தனம் சந்தனம் குங்குமம் மங்கலம் சாற்றிடும் சந்ததம் நீ. பல முன்னையர் தந்தையர் ஈந்திடும் தத்துவம் சத்துவம் கொண்டிடு நீ. கயற் கண்ணியர், கன்னியர் கண்நிறை மங்கையர் காதலும் கொண்டிரு நீ. மலை மன்னரே மண்ணிடம் கொண்டிடும் தொண்டினை, பற்றினை பாட்டிடு நீ. வலை பின்னிய மின்னலை மீட்டிடும் மாரியை, மழை காரியை தந்திடு நீ. சுக சேதிகள் சொல்லிடும் தேதியை சோதியை, நாளினை நேரினில் தொட்டிடு நீ. பல வேதிகள் கூடிய வேதிம மீதியை கூடிட வேலையைச் செய்திடு நீ. சுப காலைகள் நாடிடும் மானுடம் மீதினில், பல வாழ்த்துகள் தந்திடு நீ. A  Gladys Stephen  காலையின் கவிமாலை !
Read more