காலையாம் ஆறுதல்

காலையென்பது ஆறுதலே .
காயங்களின் கட்டு.
நேற்றின் மரணங்களிலிருந்தே இன்றின் பிறப்பு.
அகழ்வாராய நம் மனமொன்றும் சிந்து சமவெளியன்று.

வலிகளின் மீதே நம் ஷாஜஹால்கள்!
ஆயினும், ஆக்ராக்களின் சாட்சியங்கள் மௌனங்களிலேயே ஓடிகொண்டிருக்கும்.

கவிஞர்களற்றவர்களின் கவிதைகளாகவே நம் தன்நிலை விளக்கங்கள்.
யாரும் ரசிக்காத அபிநயங்களாகவே நம் வார்த்தைகள்.

அன்பாரம் சூடி அதிசயத்த விழிகளெல்லாம் நக்கீர நாவுகளாகி தப்புகள் சொன்னாலும் மூன்றாம் கண் திறக்காத முப்பொழுதோர்கள் நாம்.

பயணம் முடிவதில்லை.

காலையெனும் ஆறுதலுக்கு கதறியழும் பிள்ளைகள் நாம்.

விடியலுக்காய் தவம் செய்யும் விழிகளின் ஒரு சொட்டு கண்ணீரில் அசையாத இதயமே நம் துணையென்றாலும், பூத்துப்போகும் கண்களிலும் நாமிருப்போம் என்பதை சொல்லி விட்டு செத்துப்போவதே விடியலென்றால் அதுவே ஆறுதலாகட்டும்.

காலையெனும் ஆறுதல், காதல்!

A Gladys Stephen teary in the morning!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

என் முதல் கவிதை

ஆலயத்தினுள், கணீரென்ற குரல் ‘சத்தாய் நிஷ்க்களமாய்’ சுவர்களில் பட்டுத்தெரித்தது.... குரலின் சொந்தக்காரனை தேடியது கண்கள்... பாடிக்கொண்டே பீடத்தின் முன் நின்றான் வெள்ளையங்கியினுள் என் தமிழன்... திருத்திய சிகை, சுருண்ட முடி, நேர்த்தியான புருவம், அடர்த்தியான மீசை, காதல் வழியும் கண்கள், செதுக்கிய மூக்கு, திறந்த செவிகள், உண்மையை உரைக்கும் உதடுகள். தமிழ் இத்தனை அழகா! என புரியவைத்த அழகன். சிந்தனையில் தெளிவு, வாயின் வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. கருத்து சுதந்திரம் தற்ப்போது புரிந்தது. தோற்றத்தில் கம்பீரம் எப்போதும் தொடர்ந்தது. நிற்கும் போதும், நடக்கும் போதும், அமரும் போதும், பேசும் போதும். வெள்ளை நிறம் உன்னால் சிறப்பு பெற்றது. கருத்தும், சிந்தனையும் ஒவ்வொன்றும் அழகு, உன்னைப்போலவே. பேச்சினால் கூட்டத்தைக்கட்டுப்படுத்துவதை படித்திருக்கிறேன். ஆனால், தற்போது அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். தோற்றத்திலும் பேச்சிலும் வசீகரம், இரண்டும் ஒரு சேர அமைவது அரிது. அரிதிலும் அரிதானவன் நீ. பாடும்போது பரலோகத்திற்கு ஏணி வைத்து அழைத்து சென்றது உன் குரல்.... மன்றாடும் போது இதயத்தை உருக வைத்தது உன...
Read more

கொஞ்சம் தனியா விடுங்களேன் என்னை (Leave me alone..)

😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞 ஆறு நாட்களுக்கு முன்பே அனிலின் ஆனந்தம் பறி போயிருந்தது. தன் நான்கு மாத குழந்தையை நிமோனியாவுக்கு பறி கொடுத்துவிட்டு துக்கிக்கக்கூட வழியில...
Read more

உனக்காயொரு காலை.

காலையில் கண் விழி கண்களில் விண்ணொளி கண்டிடு,  நின்றிடு நீ. வரம் தேடிடு நாடிடு தெய்வதம் கொண்டிடு, கொண்டிரு நீ. வந்தனம் சந்தனம் குங்குமம் மங்கலம் சாற்றிடும் சந்ததம் நீ. பல முன்னையர் தந்தையர் ஈந்திடும் தத்துவம் சத்துவம் கொண்டிடு நீ. கயற் கண்ணியர், கன்னியர் கண்நிறை மங்கையர் காதலும் கொண்டிரு நீ. மலை மன்னரே மண்ணிடம் கொண்டிடும் தொண்டினை, பற்றினை பாட்டிடு நீ. வலை பின்னிய மின்னலை மீட்டிடும் மாரியை, மழை காரியை தந்திடு நீ. சுக சேதிகள் சொல்லிடும் தேதியை சோதியை, நாளினை நேரினில் தொட்டிடு நீ. பல வேதிகள் கூடிய வேதிம மீதியை கூடிட வேலையைச் செய்திடு நீ. சுப காலைகள் நாடிடும் மானுடம் மீதினில், பல வாழ்த்துகள் தந்திடு நீ. A  Gladys Stephen  காலையின் கவிமாலை !
Read more