கொஞ்சம் தனியா விடுங்களேன் என்னை (Leave me alone..)


😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞

ஆறு நாட்களுக்கு முன்பே
அனிலின் ஆனந்தம் பறி போயிருந்தது.

தன் நான்கு மாத குழந்தையை நிமோனியாவுக்கு பறி கொடுத்துவிட்டு துக்கிக்கக்கூட வழியில்லாமல், வசதியில்லாமல், வாய்ப்பில்லாமல், வ...வ...😢வருமானமில்லாமல் சாக்கடைக்கழிவுகளை அள்ள கருவிகளோடே அனில் மனிதனால் வந்த கழிவகற்ற புதுதில்லியின் சாக்கடையொன்றில் இறங்கினான்.

அதன் பிறகு போஸ்ட் மார்ட்டம் முடிந்த பாடியாகவே உலகுக்கு அறிவிக்கப்பட்டான்.

செய்தித்தாள்கள் 'உச்' கொட்டின.
சமுகவலைத்தள போராளிகள் வழக்கம் போல ஷேர், கமன்ட் ஆப்ஷன்களில் தங்கள் வார்த்தைகளையும் ஏமோஜிக்களையும் கண்ணீரில் நனைத்து ஆர்.ஐ.பி எழுதிக்கொண்டிருந்தனர்.

அந்த பையன் தகப்பனை எரியூட்டக்கூட காசற்ற மழலை...

முகநூலும், ட்விட்டரும் அவனுக்கு நிறைய சொந்தங்களைக்கொண்டு சேர்த்தது.
போஸ்டிங்களையும் தாண்டிய செயல்களால் செயல்பட்டு
அனிலை போஸ்ட் மார்ட்டம் தாண்டி தகனமேடைக்கு நகர்த்த உதவிற்று.

அனிலை எரியூட்டுமுன் முகம் மூடியிருந்த துணியை விலக்கி இரு கன்னங்களையும் தாயென வருடி, "அப்பா " என்ற வார்த்தை சொல்லி,
கதறி, விம்மினான்.

புது தில்லியின் பழைய கட்டடங்கள் மீதிருந்த பறவைகள் சிதறியோடின.

நானும் என் முகநூல் திறந்து அவனுக்கென சில ஆறுதல் முயற்சிகளை ஆன்ட்ராய்ட முனைந்த போது...

அவன் எனக்குச்சொல்வதாயும்,
நானே எனக்குச் சொல்வதாயும்
கேட்ட ஒரே வாக்கியம்
"ப்ளீஸ், என்னைக்கொஞ்சம் தனியே விடுங்களேன் !😢",
தனிமையை விட பெரிய ஆறுதலில்லை.

விட்டுட்டேன்.

A Gladys Stephen Leave me alone evening!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

என் முதல் கவிதை

ஆலயத்தினுள், கணீரென்ற குரல் ‘சத்தாய் நிஷ்க்களமாய்’ சுவர்களில் பட்டுத்தெரித்தது.... குரலின் சொந்தக்காரனை தேடியது கண்கள்... பாடிக்கொண்டே பீடத்தின் முன் நின்றான் வெள்ளையங்கியினுள் என் தமிழன்... திருத்திய சிகை, சுருண்ட முடி, நேர்த்தியான புருவம், அடர்த்தியான மீசை, காதல் வழியும் கண்கள், செதுக்கிய மூக்கு, திறந்த செவிகள், உண்மையை உரைக்கும் உதடுகள். தமிழ் இத்தனை அழகா! என புரியவைத்த அழகன். சிந்தனையில் தெளிவு, வாயின் வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. கருத்து சுதந்திரம் தற்ப்போது புரிந்தது. தோற்றத்தில் கம்பீரம் எப்போதும் தொடர்ந்தது. நிற்கும் போதும், நடக்கும் போதும், அமரும் போதும், பேசும் போதும். வெள்ளை நிறம் உன்னால் சிறப்பு பெற்றது. கருத்தும், சிந்தனையும் ஒவ்வொன்றும் அழகு, உன்னைப்போலவே. பேச்சினால் கூட்டத்தைக்கட்டுப்படுத்துவதை படித்திருக்கிறேன். ஆனால், தற்போது அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். தோற்றத்திலும் பேச்சிலும் வசீகரம், இரண்டும் ஒரு சேர அமைவது அரிது. அரிதிலும் அரிதானவன் நீ. பாடும்போது பரலோகத்திற்கு ஏணி வைத்து அழைத்து சென்றது உன் குரல்.... மன்றாடும் போது இதயத்தை உருக வைத்தது உன...
Read more

உனக்காயொரு காலை.

காலையில் கண் விழி கண்களில் விண்ணொளி கண்டிடு,  நின்றிடு நீ. வரம் தேடிடு நாடிடு தெய்வதம் கொண்டிடு, கொண்டிரு நீ. வந்தனம் சந்தனம் குங்குமம் மங்கலம் சாற்றிடும் சந்ததம் நீ. பல முன்னையர் தந்தையர் ஈந்திடும் தத்துவம் சத்துவம் கொண்டிடு நீ. கயற் கண்ணியர், கன்னியர் கண்நிறை மங்கையர் காதலும் கொண்டிரு நீ. மலை மன்னரே மண்ணிடம் கொண்டிடும் தொண்டினை, பற்றினை பாட்டிடு நீ. வலை பின்னிய மின்னலை மீட்டிடும் மாரியை, மழை காரியை தந்திடு நீ. சுக சேதிகள் சொல்லிடும் தேதியை சோதியை, நாளினை நேரினில் தொட்டிடு நீ. பல வேதிகள் கூடிய வேதிம மீதியை கூடிட வேலையைச் செய்திடு நீ. சுப காலைகள் நாடிடும் மானுடம் மீதினில், பல வாழ்த்துகள் தந்திடு நீ. A  Gladys Stephen  காலையின் கவிமாலை !
Read more