ஓயாத சூரியன்.

சூரியன் ஓய்வதில்லை.
மாலையென்பது மரணமன்று. 
இன்னொரு பிறப்பிற்கான கர்ப்பம். மாலையென்பது திரும்பி வராத சூரியனன்று.
திருப்பத்தில் மறைந்த பார்வை. விடியலின் பாதையில் சூரியத்தேர்வலத்தை நேரிலே காண்பேன்.
ஒவ்வொரு மாலையிலும்
ஒரு உதய சூரியன் தீவிரிக்கக்காத்திருக்கின்றான்.
தன்னை சுடர்கள் நிரப்பிக்கொண்டு கரும்போர்வை மூடிக்கொள்கின்றான்.
சந்திர வான்கோழியின் மயிலாட்ட ஒத்திகையில் மதிமயங்கி உறங்குகின்றான்.
பகுத்தறிவுப்பகலவர்க்கு
ஒன்றை நான் சொல்வேன்
என் மனவானின் நாளே என்னுதயமும்-என் மாலையும்.
இது பொன்னந்தி, பொன்விடியலின் அச்சாரம்.
வெளிச்சம் வருமென சேதி சொல்லும் வான் வாசகம் விடியலிலும் கிரணங்கள், அடையலிலும் கிரணங்கள்.
விடியலிலும் பறவைகள், விலங்குகள். அடையலிலும் பறவைகள், விலங்குகள்.
வெளிச்ச வேறுபாடும், வெப்பச்சூழலுமுமே வேறு, வேறு. விடியலுக்காக ஏங்க வைக்கவே
சூரியன் அடைகின்றான்.
ஏக்கம் தீர்க்கவே காலையில் உதிக்கின்றான்.
நோயும் நீயே,
அது தீர்க்கும் மருந்தும் நீயே.
வள்ளுவப்பாடலாய் இவ்வரியும் நீயே.
உனக்கென காத்திருக்க உனக்கு விடை தருகின்றேன்.
நீ வரக்காத்திருப்பதில்
பாதசுவட்டு வலிகளெல்லாம்
பஞ்சாட்டம் பறந்து போகுமே.
உன் பயண பூத்திருப்பில்
என் பயண வேர்திருப்பெலாம் வேதனையில்லை சூரியனே!
A Gladys Stephen Sun strokes in the Evening!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

என் முதல் கவிதை

ஆலயத்தினுள், கணீரென்ற குரல் ‘சத்தாய் நிஷ்க்களமாய்’ சுவர்களில் பட்டுத்தெரித்தது.... குரலின் சொந்தக்காரனை தேடியது கண்கள்... பாடிக்கொண்டே பீடத்தின் முன் நின்றான் வெள்ளையங்கியினுள் என் தமிழன்... திருத்திய சிகை, சுருண்ட முடி, நேர்த்தியான புருவம், அடர்த்தியான மீசை, காதல் வழியும் கண்கள், செதுக்கிய மூக்கு, திறந்த செவிகள், உண்மையை உரைக்கும் உதடுகள். தமிழ் இத்தனை அழகா! என புரியவைத்த அழகன். சிந்தனையில் தெளிவு, வாயின் வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. கருத்து சுதந்திரம் தற்ப்போது புரிந்தது. தோற்றத்தில் கம்பீரம் எப்போதும் தொடர்ந்தது. நிற்கும் போதும், நடக்கும் போதும், அமரும் போதும், பேசும் போதும். வெள்ளை நிறம் உன்னால் சிறப்பு பெற்றது. கருத்தும், சிந்தனையும் ஒவ்வொன்றும் அழகு, உன்னைப்போலவே. பேச்சினால் கூட்டத்தைக்கட்டுப்படுத்துவதை படித்திருக்கிறேன். ஆனால், தற்போது அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். தோற்றத்திலும் பேச்சிலும் வசீகரம், இரண்டும் ஒரு சேர அமைவது அரிது. அரிதிலும் அரிதானவன் நீ. பாடும்போது பரலோகத்திற்கு ஏணி வைத்து அழைத்து சென்றது உன் குரல்.... மன்றாடும் போது இதயத்தை உருக வைத்தது உன...
Read more

கொஞ்சம் தனியா விடுங்களேன் என்னை (Leave me alone..)

😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞 ஆறு நாட்களுக்கு முன்பே அனிலின் ஆனந்தம் பறி போயிருந்தது. தன் நான்கு மாத குழந்தையை நிமோனியாவுக்கு பறி கொடுத்துவிட்டு துக்கிக்கக்கூட வழியில...
Read more

உனக்காயொரு காலை.

காலையில் கண் விழி கண்களில் விண்ணொளி கண்டிடு,  நின்றிடு நீ. வரம் தேடிடு நாடிடு தெய்வதம் கொண்டிடு, கொண்டிரு நீ. வந்தனம் சந்தனம் குங்குமம் மங்கலம் சாற்றிடும் சந்ததம் நீ. பல முன்னையர் தந்தையர் ஈந்திடும் தத்துவம் சத்துவம் கொண்டிடு நீ. கயற் கண்ணியர், கன்னியர் கண்நிறை மங்கையர் காதலும் கொண்டிரு நீ. மலை மன்னரே மண்ணிடம் கொண்டிடும் தொண்டினை, பற்றினை பாட்டிடு நீ. வலை பின்னிய மின்னலை மீட்டிடும் மாரியை, மழை காரியை தந்திடு நீ. சுக சேதிகள் சொல்லிடும் தேதியை சோதியை, நாளினை நேரினில் தொட்டிடு நீ. பல வேதிகள் கூடிய வேதிம மீதியை கூடிட வேலையைச் செய்திடு நீ. சுப காலைகள் நாடிடும் மானுடம் மீதினில், பல வாழ்த்துகள் தந்திடு நீ. A  Gladys Stephen  காலையின் கவிமாலை !
Read more