கலைஞர் மாலை...


🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄
கால்கடுக்க நின்று கண்டு,
கண்ணீரை ஓட விட்டு 
ராஜாஜி அரங்கினிலே ஓலமிட்டு, உள்ளம்தான் உடைய விட்டு,
உள்ளுக்குள் ஆண்டவனை இழந்துவிட்டு, கதறித்தான் கூச்சலிட்டு,
கைபிசைந்து நிற்கின்றாய்,
கதறியழுது நிற்கின்றாய்.
ஆறுதல்தான் யாருண்டு?
இனி தேற்றுவதற்குத்தான் யாருண்டு?
முரசொலியால் முத்தமிட்டாய்,
முத்தமிழும் செப்பனிட்டாய்.
முந்தி வரும் வினையெல்லாம் முப்பொழுதும் தீர்த்து வைத்தாய்.
கோபாலப்புர கோவிலெனவே கோட்டையாகி சாமியானாய். பகுத்தறிவின் பகலவனாய் பாருக்கெல்லாம் பாடமானாய்.
தலைமுறைகள் பாடமானாய்,
தமிழுக்கே தடாகமானாய்.
அரசியலாம் கழைக்கூத்தில் ஆடித்தகர்த்தெறிந்தாய்.
கோட்டையுந்தன் வீடானாய்,
கோவிலடை கொடியரெலாம்
கோபிக்கும் கொள்கையானாய்.
வாழ்வோடு பெயரானாய்
வாழ்வுக்கே திசையானாய்.
சமநீதிப்பெரும்போரில் சாமான்யனுக்கும் சரி செய்தாய்,
அந்தண வேதமெலாம் அர்ச்சிக்க
ஆவன செய்தாய்,
சீர்திருத்த மணமெல்லாம்
சிறப்புடனே செய்து வைத்தாய் ,
நம்பிக்கை தனைத்தந்து நாடாளும் வாய்ப்பு தந்தாய்.
குடிசையெல்லாம் மாற்றி வைத்து குபேரராய் ஆக்கிவைத்தாய்.
நாடாளும் வாய்ப்புதனை
வர்ணருக்கும் வழங்கிவைத்தாய்.
தமிழாழும் தரணிக்காய்
செந்தமிழால் தேர்வு வைத்தாய்.
ஆசிரியரும்-ஊழியரும்
நம்பிக்கையுடன் நாடி வர
வீடு வைத்தாய்.
கோபாலப்புரந்தனையே மருத்துவமனைக்காய் எழுதிவைத்தாய்.
என்னென்ன செய்து வைத்தாய் என்றெண்ணிப்பார்க்குமுன்னே எங்களையே விட்டுப்போனாய்.
புதைத்து விதைக்கின்றோம் விடிந்து முளைத்திடுவாய்.
மரணமில்லை இனி உனக்கு,
மனசுக்குள் நீ இருக்க.
சென்று வா என்கின்றேன்,
சிறு பருவ சிறுமியாட்டம்.
கருணாப்பா மகள் Gladys Stephen ன் இரங்கற்பா!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

என் முதல் கவிதை

ஆலயத்தினுள், கணீரென்ற குரல் ‘சத்தாய் நிஷ்க்களமாய்’ சுவர்களில் பட்டுத்தெரித்தது.... குரலின் சொந்தக்காரனை தேடியது கண்கள்... பாடிக்கொண்டே பீடத்தின் முன் நின்றான் வெள்ளையங்கியினுள் என் தமிழன்... திருத்திய சிகை, சுருண்ட முடி, நேர்த்தியான புருவம், அடர்த்தியான மீசை, காதல் வழியும் கண்கள், செதுக்கிய மூக்கு, திறந்த செவிகள், உண்மையை உரைக்கும் உதடுகள். தமிழ் இத்தனை அழகா! என புரியவைத்த அழகன். சிந்தனையில் தெளிவு, வாயின் வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. கருத்து சுதந்திரம் தற்ப்போது புரிந்தது. தோற்றத்தில் கம்பீரம் எப்போதும் தொடர்ந்தது. நிற்கும் போதும், நடக்கும் போதும், அமரும் போதும், பேசும் போதும். வெள்ளை நிறம் உன்னால் சிறப்பு பெற்றது. கருத்தும், சிந்தனையும் ஒவ்வொன்றும் அழகு, உன்னைப்போலவே. பேச்சினால் கூட்டத்தைக்கட்டுப்படுத்துவதை படித்திருக்கிறேன். ஆனால், தற்போது அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். தோற்றத்திலும் பேச்சிலும் வசீகரம், இரண்டும் ஒரு சேர அமைவது அரிது. அரிதிலும் அரிதானவன் நீ. பாடும்போது பரலோகத்திற்கு ஏணி வைத்து அழைத்து சென்றது உன் குரல்.... மன்றாடும் போது இதயத்தை உருக வைத்தது உன...
Read more

கொஞ்சம் தனியா விடுங்களேன் என்னை (Leave me alone..)

😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞😞 ஆறு நாட்களுக்கு முன்பே அனிலின் ஆனந்தம் பறி போயிருந்தது. தன் நான்கு மாத குழந்தையை நிமோனியாவுக்கு பறி கொடுத்துவிட்டு துக்கிக்கக்கூட வழியில...
Read more

உனக்காயொரு காலை.

காலையில் கண் விழி கண்களில் விண்ணொளி கண்டிடு,  நின்றிடு நீ. வரம் தேடிடு நாடிடு தெய்வதம் கொண்டிடு, கொண்டிரு நீ. வந்தனம் சந்தனம் குங்குமம் மங்கலம் சாற்றிடும் சந்ததம் நீ. பல முன்னையர் தந்தையர் ஈந்திடும் தத்துவம் சத்துவம் கொண்டிடு நீ. கயற் கண்ணியர், கன்னியர் கண்நிறை மங்கையர் காதலும் கொண்டிரு நீ. மலை மன்னரே மண்ணிடம் கொண்டிடும் தொண்டினை, பற்றினை பாட்டிடு நீ. வலை பின்னிய மின்னலை மீட்டிடும் மாரியை, மழை காரியை தந்திடு நீ. சுக சேதிகள் சொல்லிடும் தேதியை சோதியை, நாளினை நேரினில் தொட்டிடு நீ. பல வேதிகள் கூடிய வேதிம மீதியை கூடிட வேலையைச் செய்திடு நீ. சுப காலைகள் நாடிடும் மானுடம் மீதினில், பல வாழ்த்துகள் தந்திடு நீ. A  Gladys Stephen  காலையின் கவிமாலை !
Read more